The hollow boy

  Foto Alisdare Hickson The Washington Post en The New York Times zijn geen kranten die bekend staan om hun anti-Israel-gezindheid. Maar nu hebben beide kort achter elkaar onderzoek gepubliceerd dat uiterst belastend is voor het optreden van het Israelische leger in de Gazastrook. The Washington Post komt op grond van open source-materiaal, satellietbeelden en verklaringen van het Israelische leger tot de conclusie dat Israel geen enkel bewijs heeft kunnen verschaffen voor de stelling dat het Al-Shifa-ziekenhuis in de Gazastrook een commandocentrum was voor Hamas. De informatie die vooraf werd gegeven door de inmiddels breed bespotte admiraal Hagari was nochtans uiterst gedetailleerd. Hij wees vijf gebouwen aan op het Al-Shifa-complex die Hamas zou gebruiken. Na de inname van Al-Shifa heeft Israel deze bewering op geen enkele wijze kunnen staven. Er werd een tunnelstelsel aan de rand van het Al-Shifacomplex uitgegraven, maar of dit van Hamas was, bleef onduidelijk: immers, Isra...

  Kijk eens goed naar deze foto. Hoe hoog en triomfantelijk, hoe demonstratief vastbesloten en zelfverzekerd, deze arm en hand de lucht in gaan. Let op dat verstolen, zelfvoldane uitdagende grijnsje. Een smirk heet dat. Een grijnsje dat de internationale gemeenschap willens en wetens schoffeert. Dit is de hand van Robert Wood, Amerikaanse vice-ambassadeur bij de VN. De hand waarmee de VS zijn veto uitsprak tegen een resolutie van de VN-veiligheidsraad inzake een oproep tot een humanitair staakt-het-vuren in Gaza.  Het is een hand waar bloed aan kleeft. Sterker: waar bloed in honderden hectoliters vanaf druipt. Een hand die in zijn eentje de dood van nog eens vele burgers in Gaza, onder wie veel kinderen, bezegelt. Want alle andere leden van de Veiligheidsraad stemden vóór - op de traditionele poedel van Washington, het Verenigd Koninkrijk, na. Dat onthield zich van stemming. Omdat - hou je vast - deze humanitaire , dus niet politieke , resolutie geen 'veroordeling van Ha...

Van de 300 gevangenen die Israel wil ruilen tegen gijzelaars van Hamas, blijken er ongeveer 230 minderjarigen te zijn, die vaak zonder vorm van proces, soms zelfs zonder aanklacht vast zitten. Israel is is het enige zogeheten ontwikkelde land dat minderjarigen voor militaire rechtbanken voorleidt. Ik schreef daar tien jaar geleden een verhaal over, dat ik hier opnieuw plaats. Door Carl Stellweg Moehannad Al-Khmoer was vijftien toen Israëlische soldaten hem kwamen halen.  Om drie uur ’s nachts forceerden ze de voordeur van zijn ouderlijke woning in Bethlehem. Of hij ‘tien minuutjes’ wilde meekomen. Zo jong als hij was, voorzag hij het ergste. “Ik weet niet wanneer je me weer zult zien,’’ zei hij tegen zijn moeder. De tien minuten werden vijftien maanden. En nog was het Israëlische leger niet op hem uitgekeken. Hij werd opnieuw opgepakt en tot acht maanden gevangenisstraf en een boete van 2000 shekel  (400 euro) veroordeeld. De aanklacht? Die spreekt haast voor zich: stenengooie...

  Door Carl Stellweg Het was de zwartste dag in de Israëlische geschiedenis, die 7 oktober waarop zo’n 1200 Israëliërs – voor het merendeel burgers – de dood vonden tijdens een verrassingsaanval van Hamas.  Bij die vaststelling blijft het meestal, en dat is tekenend.  Context ontbreekt. Evenals de toevoeging dat deze dag leidde tot de zwartste weken in de Palestijnse geschiedenis sinds de Nakba. En dat die weken kunnen uitgroeien tot maanden, zo niet jaren, zelfs tot een tweede Nakba. Israel staat nog overeind na het drama, sterker: het slaat verschrikkelijk terug. Maar wat is het perspectief voor de Palestijnse bevolking, behalve een wanhopige, ongelijke strijd om haar fysieke overleven? Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid en Robert Soeterik van het Nederlands Palestina Komitee moeten daar tot hun verdriet het antwoord vooralsnog schuldig op blijven. Wat zeker niet betekent dat ze weinig over de huidige crisis te melden hebben. Maar naar perspectief zoeken is op ...